Indianenloop

   Dit weekend ook weer vlak voor zonsopkomst min drie, met de windchill een

vervelende min zeven.

Maar ik heb heerlijk gelopen. Na een vervelende onderbreking door een

soort van hielspoor weer in de baan. Een indiananenloop. Heb ik een keer gelezen in een boek van Jan Knippenberg over langeafstandslopers in de wereld. Een indianenstam legde grote

afstanden af door steeds lopen, dribbelen en wandelen aftewisselen. Dat heb ik ook een dik

halfuur gedaan door steeds 100 meter te lopen dan100 dribbelen en nog een keer (tegen de wind

in) 100 te lopen en dan in de luwte honderd meter wandelen.Het lekkere van lopen is dat je ook je gedachten op de vrije loop kan laten. Ik herbeleef de

hoogspringtraining van gisteren en bedenk wat ik komende week ga doen. Ook een idee voor een

een document mbt gewichthef techniek vormde zich in de gedichtenbriesje. Verder dreven mijn

gedachten, tijdens het wandelen langs de revalidatiebaden, naar het Stoops bad in Overveen. Ik

zag opeens de marmeren douchehokken voor me. Ik voel de koude wind net zoals toen langs

mijn oren suizen.