Nat-uur

 Het had even wat voeten in de aarde…. Zeggen dat ik verantwoordelijk ben voor het programma hoogspringen is één maar dat communiceren is twee en de consequentie daarvan is drie. Deze week was er uiteindelijk een bijeenkomst waar duidelijk werd dat de tweede man in de leiding het programma in zijn portefeuille heeft en dus als mijn lijn manager zal optreden. Hij maakte dit duidelijk tijdens deze vergadering nadat de directrice hem had geïntroduceerd. 

Ze maakte ook bekend aan de twee hoogspring coaches dat ze onder mij vallen want er moet een nieuwe koers worden gevaren de komende vier jaar zodat aan het eind in ieder geval meer hoogspringers op de national games Shanghai vertegenwoordigen en niet alles afhangt van Lu Jiawen (die aan mij is toevertrouwd). Tot zo ver ging het wel soepel want de bal ligt qua initiatief bij de manager. Die informeerde mij verder niet over hoe het nou zou gaan met de begeleiding van Lu tijdens de Aziatische indoor kampioenschappen.

 Dus hoorde ik via de atlete zelf dat ik met haar naar Beijing zou reizen voor een voorbereidend trainingskamp en vandaar uit door naar Tianjin. Met Loren, die ook met z’n hordenloper, is uitgekozen sprak vooraf over zijn ervaringen. Hij is vaak in een grumpy old guy stemming en had niet al te veel verwachtingen van reis, verblijf en wedstrijd. 

Wel nog de tip om zelf handdoek, toiletpapier en zeep mee te nemen. Want dat zit niet

in het verblijf op Beijing Sports University inbegrepen. 

Gelukkig brengt de natuur ook met regen een nat uur mooie plaatjes